Κυριακή, 22 Μαΐου 2011

Το καμπαναριό

φωτό tirimata
Η μπροστινή πλευρά ήταν γι' αυτούς που "τα φυλάνε". Η πίσω γι' αυτούς που δεν τολμούσαν μες τη νύχτα να κρυφτούν πίσω ή πάνω σε σκοτεινά δέντρα ή τοίχους.
Το πάνω μέρος ανήκε στο θείο μου το Γιώργο. Τις Κυριακές άφηνε το παγκάρι και με τη δύναμη που είχε απομείνει στον κουρασμένο σκελετό, κούναγε το σκοινί. "Ντιν νταν!"
 Να ξυπνήσουν οι Πλατανίτες, οι ξενύχτηδες δηλαδή της πλατείας, και οι γυναίκες ν΄αφήσουν το πλυσταριό, να ντύσουν τα μωρά και να τρέξουν. Η διαδικασία της λειτουργιάς ήταν όλη έργο δικό του.

Δεν είχα σκεφτεί ποτέ πως ήταν όμορφο. Το είδα σ' ένα εξώφυλλο μετά από χρόνια και τότε μόνο μου πέρασε από το μυαλό. "Κοίτα να δεις... Το καμπαναριό μας..."
Δεν κοίταζα προς τα πάνω συνήθως. Μόνο γύρω γύρω για καμιά σκανταλιά.
Η γενιά του πατέρα μου, όπως μου διηγιόταν, το 'χε για παιχνίδι ν' ανεβαίνει στο πάνω μέρος και να χτυπά την καμπάνα. Η γενιά η δική μου είχε κότσια μόνο για το πρώτο κλαδί του πλάτανου. Η γενιά των παιδιών μας έφτασε μόνο μέχρι τον τερματισμό της πίστας των ηλεκτρονικών που κουβαλούσαμε από την Αθήνα...

Είναι όμορφο μα όχι μονάχα αυτό. Είναι και ξεχωριστό, μοναδικό στην κατασκευή του και με δαπάνες ανθρώπων που μόχθησαν.

Έχτισαν οι χωριανοί το κάτω μέρος πριν χρόνια πολλά. Κι έπειτα φώναξαν το Σαϊτάνη, έναν πρόσφυγα από τη Μικρά Ασία, μάστορας καλός στο μάρμαρο, που 'χε εγκατασταθεί μόνιμα στο Καραβόσταμο. (Ήταν ο πατέρας της Λευκοθέας, της "Μυρτιδιώτισσας", έτσι τη φώναζαν για το περιβόητο λίκνισμά της σαν περπατούσε.)
Ο Σαϊτάνης, λοιπόν ανέλαβε το πάνω μέρος της κατασκευής καθώς και το πάτωμα της εκκλησιάς, μα ήταν ο ίδιος που είχε φτιάξει και το όμορφο καμπαναριό του Άγιου Χαράλαμπου "του μικρού" στον Εύδηλο -δεν υπάρχει πια- καθώς κι εκείνο στην εκκλησία της Δάφνης.

Το σενάριο ίδιο για όλα τα ξεχωριστά όμως.
Οι πιο ξεροκέφαλοι..."Κουνιέται, θα πέσει στα κεφάλια μας. Να το γκρεμίσουμε, ν' ανοίξει ο χώρος στην πλατεία..."
Μετά το πρώτο σοκ, οι πιο λογικοί..."Βρε, μην ακούς, δεν το ρίχνουμε. Μια σιδηροκατασκευή μόνο να συγκρατιέται..."
Ο πατέρας μου, γέρος πια και πικραμένος δε συμμετέχει, μα ψιθυρίζει... "Μόνο λίγο μολύβι, για να μην κουνιέται. Ακούς; Το 'χανε κλέψει στον εμφύλιο για τα βόλια. Ακούς; Λίγο μολύβι μοναχά...."
Για να δούμε...
Πώς θα σωθεί και τι μορφή θα 'χει.
Ας το λυπηθούμε. Κι οι σιδηροκατασκευαστές...
Είναι τόσο όμορφο. Κι απέμεινε τόσα χρόνια.

Δίχως κρυφτό και παιδικά σκαρφαλώματα πια.
Μα στέκει. Ολόρθο και περήφανο. Για να δούμε...

φωτό tirimata
Εφέτος. Εεεε, ξενιτεμένοι, λιγοστεύουμε επικίνδυνα....





8 σχόλια:

ikaros68 είπε...

ne mikrouli pragmati!! eki ta filagame sto krifto,kai min ksexnas tin makria gaidoura!! to maksilari kratouse to kampanario!! na sksrfalosoume den mas afinane. mas kinigouse o gianakos me tin magoura ean prospathousame na skarfalosoume.pantos esi, eki pou exanes sinexia itan ta stratiotakia akounita kai agelasta. panda se prodone to aperando glikosou xamogelo otan erxomoun mprostasou kai sou ekana ton karagiozi

Τηρίματα είπε...

Χα, χα...άσε, αυτό το γέλιο...ε, δε βγαίνει και πάντα σε καλό, μη θαρρείς. Το γέλιο "ασανσέρ", θυμάσαι;
Είχα ξεχάσει τις προσπάθειες σας προς τα πάνω, αλλά τώρα που το πες σας έφερα στο νου μου, εκεί από την πίσω πλευρά, ε; Κάθαρμα, δεν ξεχνάς τίποτα;
Να σου πω, αυτά να τα λες και στη Μ., μπας και μας αγαπήσει και ξαναβρεθούμε την επόμενη πενταετία, γιατί αυτή η ιδέα σου με το "κουζινάκι" μας έκαμε μεγάλη ζημιά...χα, χα, χαααα...

Ηψόφησαν κι οι φαϊδόνες να της πεις...

ikaros68 είπε...

pio kouzinaki vre mourlo kai den thimame?.... lipon tora thimithika otan eixan ftiaksi freska freska ta tsimentenia trapezia pou ta engeniasame emis protoi protoi . katsame lipon stin arada kai pezame xalasmeno tilefono. i epitixia itan panda poli megali giati panda frodizame na vazoume sto telos ton nikola tou thoma. kai min ksexnas ta amigdalotsoufla pou rixnan kato apo to sxoleio kai emis kaname makrovoutia apo tin pano pezoula xaxaxaxaxaxa i mipos ksexases pou aniksame to sxoleio valame tous pangous mazi kai ta kathismata ksexorista kai peksame theatro (i tsanda kai to mikro tsandaki) xaxaxa ...ade exo tha sou freskaro tin mnimi kai esi tha grafis

Τηρίματα είπε...

Ωχ, τ' αμυγδαλότσοφλα...Τι ωραία αίσθηση ε; Το χαλασμένο τηλέφωνο... Πόσα πράματα έχουμε αφημένα μες το μυαλό μας...

Χμμμ, όσο για το θεατρικό του Ψαθά, τη θυμάμαι την ιστορία... Τρομάρα σας, ήμουνα λέει μικρή και δε με βάλατε να παίξω... Ψυχικό τραύμα μ' αφήσατε. Μόνο εσύ, καλούλη μου, έβγαινες στο παράθυρο και μας ενημέρωνες για την εξέλιξη της πρόβας. Πάντως ήταν τέλειο. Α, θα την αξιοποιήσω την ανάμνηση...

Όσο για το "κουζινάκι", δεν αναφερόμουν σε παιδικές αναμνήσεις αλλά στη φαεινή ιδέα να πας εκεί το κορίτσι επίσκεψη τριών ωρών (ή πέντε;) μόλις πρωτόρθε στο χωριό με αποτέλεσμα απλά να μην ξανάρθει από τότε....

ikaros68 είπε...

xaxaxaxaxaxaxa vre mikro elolathikes telios xaxaxaxaxaxaxa gia fandasou zimia pou mas ekane to kouzinaki xaxaxaxaxa...toulaxiston exi tis kaliteres anamnisis apo esena tin filokseniasou kai tis iperoxes ksenagisis pou mas ekanes!!!!!

Δώρα Μαμματα είπε...

Αχ βρε παιδιά πότε θα ξανανταμωσουμε όλοι μαζί ;

Δώρα Μαμματα είπε...

Αχ βρε παιδιά πότε θα ξανανταμωσουμε όλοι μαζί ;

Τηρίματα είπε...

για να δούμε... μακάρι!