Δευτέρα, 14 Φεβρουαρίου 2011

Μια νοσταλγική Δευτέρα...

φωτογραφία tirimata- από ένα αγαπημένο καλοκαίρι- στη Νικαριά, βέβαια
   


Ήλιε και θάλασσα γαλάζα
και βάθος του άσωτου ουρανού,
ω! της αυγής κροκάτη γάζα
γαρούφαλλα του δειλινού,
λάμπετε-σβήνετε μακριά μας,
χωρίς να μπείτε στην καρδιά μας!



Κ Βάρναλης











5 σχόλια:

ολα θα πανε καλα... είπε...

συμβαίνει αλλά ευτυχώς όχι πάντα...Κάποτε μπαίνουν στην καρδιά μας και είναι μεγάλη αρμονία.

Τηρίματα είπε...

Έτσι...
Απλώς βαριέμαι τα ντουβάρια κάποιες μέρες. Σου εύχομαι τα ομορφότερα ηλιοβασιλέματα και τις ομορφότερες ανατολές, χωρίς όνειρα κακά.

Β. είπε...

Α, κορίτσια, σας πεθύμησα... Βοηθάει και το Γιαλισκάρι βέβαια.

(Καλά, έξι η ώρα το πρωί μπλογκάρεις ή πάει λάθος η ώρα στον υπολογιστή σου;)

Β. είπε...

Άσε, το έλυσα - παει το blogspot 10 ώρες πίσω, λες και είσαι στην Καλιφόρνια... Και πήρα μια λαχτάρα ότι σηκώνεσαι να γράψεις πριν ξυπνήσουν τα μικρά...

Τηρίματα είπε...

Χα, χα δεν έχω φτάσει σ' αυτό το σημείο ακόμη... Στις 6 μόνο καφέ μπορώ να πιω κι αυτό με το ζόρι...