Δευτέρα, 9 Ιανουαρίου 2012

Από κοντά

Έλα, μην κλαις
θα τα πούμε από κοντά

Ένα πρωί κολοκαιριού
οι πρώτες ακτίνες του ήλιου
θα μας χαρίζουν μεγάλους ίσκιους
και θα 'ρθεις για κουβέντα
ανάμεσα στις ανθισμένες γλάστρες
κάτω από τη μουριά της αυλής
έλα, θα τα πούμε από κοντά

Κάποιο μεσημέρι Ιουλίου
ο ήλιος θα τεντώνει το δέρμα
τα δάχτυλα των ποδιών
θα κλωτσούν αμήχανα τα καυτά βότσαλα
και θα με κοιτάς
με μάτια κόκκινα από την άρμη
με τα παιδιά τριγύρω να γελάνε
έλα, θα τα πούμε από κοντά

Σε μια πανσέληνο Αυγούστου
καθώς θα γέρνει στο σκοτεινό ορίζοντα
θα χαράζει χρυσά μονοπάτια
και το τραγούδι θα 'ναι απλά
ο φλοίσβος του πελάγους
και θα 'σαι εκεί
δίχως να 'χεις την ανάγκη να μιλήσεις
μα μοναχά τη θέληση να κρατηθούμε
χέρι-χέρι
έλα, θα τα πούμε από κοντά

Δίπλα, απέναντι,
λίγο πιο κει, ίσως,
αλλά μαζί...

Έλα, μην κλαις.



Μάρτιος 2011
Από τα "τετράδια"

5 σχόλια:

Το Φαουδι είπε...

Πολύ όμορφο.
Ώστε "τετράδια" ε;!

Καλημέρα!

Τηρίματα είπε...

Καλημέρα Φαουδάκι και καλή χρονιά... ;)

Γιαγιά Αντιγόνη είπε...

Τετράδια βλέπω και εδώ!

Ομορφο...

Β. είπε...

και θα 'σαι εκεί
δίχως να 'χεις την ανάγκη να μιλήσεις

Τηρίματα είπε...

Γιαγιά, ξέρεις, οι παραδοσιακοί μέθοδοι μας εκφράζουν πιότερο καμιά φορά. Να 'σαι καλά!

Β.δεν έχω ανάγκη να μιλήσω, ξέρεις κι εσύ...